Hoe kan ik als docent de balans bewaken tussen stimuleren van voortgang en het respecteren van de autonomie en ondersteuningsbehoefte van een student met een zorgachtergrond?
Studentengesprek
Een student met rugzak loopt achter en doet/leert de stof in haar eigen tempo. Ze zit dan ook altijd alleen te werken terwijl de rest van de klas andere stof leert.
Op een gegeven moment ging ze met mij in gesprek en gaf aan dat ze over 14 dagen een toets wilde gaan maken.
Ik vroeg haar toen of ze die toets niet beter de toets over 7 dagen kon gaan maken, dit omdat haar toets dan samenviel met de toetsweek en ze zo samen met de rest van de klas een toets kon maken.
Mijn gedachtegang was dat de hele klas dan in een toets-mode zou zitten en ze de week erop wellicht in de pas zou lopen met de stof van een nieuwe periode..... Met enige aarzeling gaf ze aan dat dat wel ging lukken.
Mooi opgelost dacht ik toen.
Echter,
De week erop hield een collega mij aan dat deze student al een week niet op school was geweest en de reden was dat ze een probleem met mij had.
De reden was dat "Ik haar niet de ruimte had gegeven die ze nodig had".
Lesson learned:
In dit geval had ik niet goed rekening gehouden met de achtergrond van de student. Door een combinatie van aandoeningen had ik haar niet het goede gevoel gegeven.
Mijn goede/praktische bedoelingen hadden dus totaal niet het juiste effect.
Een tijd later kwam ze bij me waarin ze aangaf een toets te willen maken/inhalen. Heb haar toen gezegd dat het geen enkel probleem was, dat ik via teams beschikbaar was als ze zich aan het voorbereiden was, maar dat de bal bij haar lag omtrent de week waarin ze dat wilde gaan doen.